de vraag van deze week

Wanneer gao jule noe weg?? Dat is de vraag van deze week. Het is natuurlijk niet erg, want ik praat nogal graag. Het is alleen nog de vraag of alles wel mee kan. Hoe meer ik in ga pakken, hoe voller het hier wordt.

Omdat onze bedden nu ook klaar staan voor verzending hebben we hier een binnenlandse verhuizing gehad van nr. 26 naar nr. 24. Dat ging heel leuk en makkelijk

Intussen hebben we allemaal een logeerbed en logeerkussen en logeerdekbed, waar haalt mijn schoonzus het vandaan?






Vandaag zijn ook de rijwielen gepoetst (ook onder de spatborden, want Canada wil geen vuiltje zien) Ik heb even met een witte handschoen getest en ik vond ze schoon.

Deze avond kwam mijn zusje met haar vriend lekker nog een keer gourmetten, het kon jammer genoeg niet buiten want dan waaide het vlees van je bord, maar dat kon de pret niet drukken, het smaakte heerlijk. Ik kreeg nog een mooi boeket om morgen in het kale huis te zetten, kunnen we nog lekker even van de geur en de kleur genieten. Bedankt Wen en Fren.

Dit wordt voorlopig mijn laatste blog. Zodra alles daar weer werkt, hoop ik verder te gaan, dus hou het maar in de gaten. We wensen jullie het allerbeste en hopelijk tot later.

the day after

Gisteren was dus het familieafscheid. Het was een hele mooie en bijzondere avond. Heel veel naaste familie was aanwezig en het huis was lekker vol. De sfeer was goed. We kregen als gezin zoveel mooie aandenkens mee, zowel privespulletjes als mooie dingen ter herinnering en ook nog leuke spulletjes om te knutselen in de tijd dat we onze spullen even kwijt zijn.

Bijvoorbeeld een boek over onze levensloop. Stiekem wat foto's gepikt en hard aan gewerkt als wij uit de buurt waren. Gecrashte programma's en stress, maar het resultaat levert hier en daar een traantje op van blijdschap om zo'n mooi boek.

Ook een mooi en gedenkwaardig boek over Flakkee met het aloude volkslied, daar is ook over nagedacht.
Een kalender met allemaal familiekiekjes en een grote foto met alle Leeuwtjes erop. Teveel om op te noemen.
Ook hebben we gesproken met elkaar over de Leiding in ieders leven en ook de Leiding in ons leven ook met betrekking tot de emigratie. Het is fijn om dat met elkaar te delen. Ome Ben heeft met ons geeindigd met het lezen uit Gods woord en heeft voor ons allen gebeden, voor de weggaanders, maar ook voor de achterblijvers.

Toen kregen we als laatste ook nog een TomTom om daar de weg niet kwijt te raken. Familie en vrienden, hartelijk bedankt voor jullie aanwezigheid en liefde

Vandaag(vrijdag) houden we een afscheidsavond voor de naaste familie. Dan is het huis ook gelijk vol natuurlijk. Manlief heeft gisteren alle stoelen een opfrisbeurt gegeven.

Verder moet de kamer nog leger dan hij al was.

De kinderen hebben altijd wel zin in een "feestje", dat betekend meestal lang opblijven. Zij hebben trouwens niets te klagen, want het regent hier feestjes. Iedereen nodigt ze nog een keer uit voor ze weggaan. Wel leuk natuurlijk, het is voor hun ook steeds een afscheid.

Annemijn mocht ook al bij een vriendinnetje pannekoeken gaan eten en Erik gaat ook nog bij diverse vriendjes spelen.











We kregen ook nog een hele lekkere en leuke appeltaart met een gedagzeghandje erop. Zo leuk en zo verrassend.

Verder krijgen we veel post, telefoontjes en bezoek. Het doet ons erg goed.

We hopen op een gezellige en mooie afscheidsavond

inpakken

Afgelopen maandag ben ik begonnen met inpakken. Eerst een doos in elkaar zetten en dan voldoen, nou, dat is zo gebeurd, dan dichttapen en opschrijven wat er in zit, ja, wel in Engels natuurlijk. Gelukkig hebben ze daar speciale boeken voor. Als het begin er eenmaal is, dan gaat het vanzelf verder, de stapel groeit en groeit. Voor je het weet is het etenstijd (eigenlijk geen tijd voor,

maar ja, manlief heeft ook honger) In gedachten pak je alles in wat je vastpakt.Op de dozen die we daar het eerst nodig hebben moet blauwe tape en op de rest gaat normale tape. In 2 ochtenden heb ik de hele bovenverdieping ingepakt en sta ik stof te happen en te niezen van het stof dat overal uit komt. Achter de kasten en schilderijen is het ook raak. Ik maar denken dat ik altijd zo schoon en netjes ben, nou vergeet het maar hoor.

Eerste blogbericht

Het gaat nu echt opschieten, de voorbereidingen zijn in volle gang. Inpakken en wegwezen is iets sneller gezegd dan gedaan. We zijn in ieder geval vol goede moed en we willen jullie mee laten delen in onze verhuisperikelen. Soms zeggen beelden meer dan woorden, dus hou de foto's maar goed in de gaten.