Kinderboerderij

Ja, wij zijn een geitenmelkbedrijf begonnen, dat is al oud nieuws natuurlijk. Maar aangezien er deze week weer nieuwe bloglezers bijgekomen zijn, is het toch goed om het nog even te vermelden.

Maar wat moet deze pickup met kar dan in de strostal doen?

Dat is geen strowagen, maar een veekar. Nou, dat zit zo, de liefde voor koeien is bij ons niet minder geworden sinds we hier zijn, dus heeft Adriaan uit Kitchener wat vee laten komen.
Het zijn 2 moederdieren met hun kalveren, ze zijn niet al te vet, maar daar gaan we snel verandering in brengen. Aangezien de geiten nogal kieskeurig zijn met het hooi, blijft er wel eens wat liggen en dat kunnen deze koeien nu lekker opeten. Zo werkt het aan twee kanten, wij hebben niet zoveel voerresten meer en zij krijgen wat vlees op hun botjes. En wat een leuke kalfjes he? We zullen ze later nog eens op de foto zetten als ze wat ouder geworden zijn.

Het hok was bijna klaar en morgen komt er een mooi voerhek in. Er wordt nog gewerkt aan de watervoorziening, maar die moet goed diep i.v.m. de strenge winters hier.

Vorige week zijn mijn kippen ook gearriveerd, 16 stuks mooie jonge leghennen. En zo mak als wat, je kan ze zo aaien.

De meeste mensen weten dat ik het eiervrouwtje was in Holland, omdat Adriaan niet zo op kippen gesteld is, maar hij heeft toch maar een mooi hok voor me gemaakt ( met regelbare verlichting) en hij heeft beloofd om er van het voorjaar een ren bij te maken zodat ze ook de Canadese lucht op kunnen snuiven. Erik heeft met een vriendje voor zaagsel gezorgd en voor voer en water. Het is nu weer zo leuk om alle broodkorstjes en schilletjes te sparen voor de kippen.

En wat denk je, de andere dag lagen er eerst 2 eitjes en aan het eind van de dag hadden we 16 eieren. Buitengewoon!

Verder is er nog Max(ima) de hond, u al bekend.

En dan de katjes nog. Die liggen in het stro, of ze gebruiken de verhuisdozen om heerlijk tegen elkaar aan te gaan liggen. Het zijn echte kroelers. Als je in de schuur komt, willen ze het liefst in je jas zitten en dan hoor je ze spinnen van plezier.

Verder wil Annemijn nog wel graag een pony, maar we laten het eerst maar eens even winter worden en dan kijken we weer.

We lijken bijna een kinderboerderij en iedereen die hier aanwipt voor koffie of thee, geniet van al  onze dieren.

(We hebben ook nog een varken aangeschaft, maar niet voor in de tuin, die zit heel stil en koud en in stukjes in de vriezer te wachten op de vleespan)

Nou, iedereen is welkom op onze boerderij om eens een kijkje te nemen, de toegang is gratis.

Vuurtje stoken

Ja, we zijn dit jaar rijkelijk vroeger met stoken dan in Holland, maar het moest een keer gebeuren, er lag zoveel afvalhout en palen van de vorige bewoner nog, dat we het niet langer konden laten liggen. We willen het hele gebied rond de stallen ook egaal laten maken en dan moeten ze niet tegen een stoophook oplopen. Adriaan had ook nog heiningen gesloopt (op de goede manier, zonder het ijzer er aan te laten zitten) en die zijn er ook nog bijgedaan.
Eerst maar even de hoofdbrandweerman (firechief) gebeld voor een vergunning, nou dat was geen probleem, als we maar ver genoeg van de stal bleven en niet de rook in de ramen van de buren zouden blazen, was het goed en het was GRATIS, dat zijn we hier nog niet zo gewend, een gratis papiertje hebben we nog niet gehad. Meestal ben je $80.-- kwijt voor het een of andere papiertje.
Zaterdag was het dus feest voor jong en oud, want er moest de hele dag controle bij zijn, en die was er in overvloed.

Verder werd meteen wat oud papier wat er nog lag van de verhuizing uit de schuur gehaald en er bij gegooid. Hulp genoeg om het erbij te gooien.

Erik had die dag een vriendje en die konden niet goed kiezen tussen een hut bouwen of mee helpen stoken, dus die liepen de hele dag heen en weer.

Het was wel een beetje vochtig hout, maar af en toe een scheutje diesel erbij, dat hield de boel wel brandend. Soms even met de voorlader een beetje de boel in elkaar schuiven wil ook nog wel eens helpen.

Aan het eind van de dag was er nog wel wat hout over, maar het was toch fijn dat de houthoop gekrompen was. Later gaan we nog wel eens een herhalingsoefening doen om alles weg te werken. Eerst maar het ijzer eruit vissen en een nieuwe hoop aanleggen. Nu zeggen we iedere keer tegen elkaar: "Wanneer gaan we weer stoken?"

Nieuw jasje

Zoals de kinderen af en toe nieuwe kleren nodig hebben, gaat de blog ook in een nieuwe outfit tevoorschijn komen. Met de tijd mee noemen ze dat. Er is 1 groot verschil, want als ik al die rekeningen zie van de winterkleren, dan merk ik dat de nieuwe jas van de blog gratis is. Het kost alleen wat tijd om alles weer goed te zetten.

Nieuwe kleren betekend andere kleuren en nieuwe combinaties, dus in de komende tijd zullen we maar proberen er weer wat van te maken, zodat u toch kunt blijven genieten van al onze belefenissen in het nu heerlijk zonnige Canada. In de nachten is het wel al koud hoor, maar overdag lijkt het wel voorjaar (totdat de sneeuw gaat vallen)

En hieronder zien jullie Annemijn in haar nieuwe outfit, nou, die koste ook niets, net als de nieuwe blogjas, met dank aan oma.

Max ,the story

Omdat wij onze honden in Nederland achter moesten laten, keken we hier al weer snel uit naar iets nieuws. In het huurhuis was het geen optie vanwege de ruimte, maar nu is er ruimte genoeg. We vonden bij vrienden een nestje jonge hondjes en er werd er al snel een Erik's hondje genoemd. Helaas overleed het mannetje en bleef er alleen een vrouwtje over, maar die hebben we toch genomen.

Omdat wij nog even een hokje moesten maken mocht zij nog even wat langer bij haar moeder blijven.

Toch kwam de tijd dan eindelijk dat ze gebracht werd en in haar eigen hokje mocht.

Dat vond ze maar zo zo, en als ze even de kans kreeg, kwam ze gauw mee naar binnen.

Al snel zat er dus een hond of een jonge kat tussen de deur als je erdoor wilde. Maar na enkele dagen begreep ze toch wel waar haar plaatsje nu was.
BUITEN en niet BINNEN.

Haar naam is Maxima, dit is omdat de vorige hond in Holland Max heette en Erik wil dit graag weer zo, maar het is nu een meisje, dus Maxima wordt nu ook afgekort met Max. Het klinkt weer heel vertrouwd en deze luistert al net zo goed, alleen komt ze niet als ze in het hok moet, dan is het een wedstrijdje van pak me dan, als je kan.

Ze pakt ook alles op wat ze tegenkomt. Geen pet of sjaal is veilig.

Ze sprint ook als een gek achter de katten aan. Die hakken terug met hun poten en het lijkt dan wel een blaasorkest.

Verder gaat ze trouw elke morgen mee de jonge geiten voeren, ze loopt achter de bezem aan en moet overal aan snuffelen.

Jullie snappen wel dat ik de camera altijd meedraag, het is dat ze nog geen cheese zegt, maar als mijn hand naar mijn jaszak gaat, weet ze al hoe laat het is, maar dat zal ook wel de vrouwelijke ijdelheid zijn, denk ik.

De reparatie

Afgelopen vrijdag viel bij ons de eerste sneeuw, een heel klein laagje lag er op de weg en op de takken van de bomen. En voor de garage en daar ging het mis. Erik ging de hond uitlaten en eten geven en toen gleed hij uit over de sneeuw en over de hond. AU!!! Hij huilde niet van pijn, maar van verdriet dat zijn broek kapot was, hij vond het voor mij erger dan voor zichzelf. Ja, uit die broek, gauw een andere aan en hup naar de weg, want de schoolbus die wacht niet.

Broek eerst maar in de was en na het weekend kom je hem dan weer tegen, het gat was er niet kleiner op geworden, dus dat vroeg om aktie. Het regende vandaag toch, dus niets buiten te doen. Eerst maar eens zoeken in alle doosjes naar reparatiemateriaal.

In een van de knopendoosjes vond ik nog een embleem dat ik al eens van een blousje van de jongens had geknipt na een andere valpartij (denk ik). Dat was eigenlijk bedoeld voor de kaartenmakerij, maar het krijgt nu vast een betere bestemming.

En jawel, het paste nog ook. Even het gat een beetje toegestopt, daarna het embleem vastgespeld. Naald en draad gevonden en aan het werk.

Het resultaat:
-ruim een uur werk (ongelofelijk)
-bloed uit mijn vinger.
-achter elke speld bleef de draad hangen.
-drie halen door de dubbele draad.(weer teruggestoken)
-gemaakte broek.
Ja, ik ben tevreden, de broek ziet er weer goed uit en ik weet zeker dat Erik er blij mee zal zijn.

Na dit karwei rest me nog 1 vraag. Hoe kunnen die oma's zoiets nu zo snel maken? Ik deed er ruim een uur over. Toch ben ik blij dat ik nog niet te oud ben om iets te leren.

Het geitenmelken

Het melken is heel makkelijk, ja, als je het 20 keer gedaan hebt. Mijn eerste keer als hulpje van de grote baas viel hard tegen. De kinderen weten al meer dan ik, maar daar ga ik verandering in aanbrengen.

Eerst hebben we gezorgd voor een schone stal, dat ligt wel zo prettig, voor de geiten hoor, niet voor mij.

Door de kinderen worden de geiten meestal opgedreven tot aan de wachtruimte. Als ze eenmaal in de wachtruimte staan is er een opdrijfhek wat je kan bedienen vanuit de melkput. Daar hoort ook een toetergeluid bij en dat is favoriet bij de tweeling, soms hoor ik het in huis, dus ik neem aan dat de geiten het dan ook wel gehoord zullen hebben.

Als de eerste erin gaat, gaat automatisch het deurtje voor de tweede open en dat net zolang tot de hele rij gevuld is.

Het aanhangen kan beginnen en ja, dan komt het verschil tussen een koe en een geit naar voren, het zijn nu maar 2 spenen, dus zo gebeurd. Ze geven gemiddeld zo'n 2,8 liter en dat is natuurlijk ook niet zoveel. Voor de melk van een koe, moet je 10 geiten melken. Ze worden om en om aangehangen, dus 1,3,5,7 enz. Zodra ze uitgemolken zijn worden ze automatisch afgekoppeld en kan je de nummer 2,4,6 enz. aanhangen. Zo melk je er 26 op een rij en dan 13 per keer. Aan de andere kant van de melkstal gebeurd hetzelfde, zo staan er dus 52 geiten per keer in de melkstal.

Na het melken open je met luchtdruk het hele hek en kunnen ze weer naar het voerhek om te eten.

Twee keer per week wordt de melk opgehaald. Op woensdag en op zaterdag. Het is ook een speciale truck, die alleen voor geitenmelk gebruikt wordt.

Zo worden de litertjes over de weg vervoerd richting de fabriek, die verwerkt het tot drinkmelk, maar hier worden ook heel veel kaasjes gemaakt. Op de agri winterfair had de gerookte kaas zelfs de eerste prijs. Verder kon ik het ook eerst niet geloven, maar er wordt zelfs handcreme en zeep van geitenmelk gemaakt. Zo leer je weer eens wat.