Omdat wij nog even een hokje moesten maken mocht zij nog even wat langer bij haar moeder blijven.
Toch kwam de tijd dan eindelijk dat ze gebracht werd en in haar eigen hokje mocht.
Dat vond ze maar zo zo, en als ze even de kans kreeg, kwam ze gauw mee naar binnen.
Al snel zat er dus een hond of een jonge kat tussen de deur als je erdoor wilde. Maar na enkele dagen begreep ze toch wel waar haar plaatsje nu was.
BUITEN en niet BINNEN.
Haar naam is Maxima, dit is omdat de vorige hond in Holland Max heette en Erik wil dit graag weer zo, maar het is nu een meisje, dus Maxima wordt nu ook afgekort met Max. Het klinkt weer heel vertrouwd en deze luistert al net zo goed, alleen komt ze niet als ze in het hok moet, dan is het een wedstrijdje van pak me dan, als je kan.
Ze pakt ook alles op wat ze tegenkomt. Geen pet of sjaal is veilig.
Ze sprint ook als een gek achter de katten aan. Die hakken terug met hun poten en het lijkt dan wel een blaasorkest.
Verder gaat ze trouw elke morgen mee de jonge geiten voeren, ze loopt achter de bezem aan en moet overal aan snuffelen.
Jullie snappen wel dat ik de camera altijd meedraag, het is dat ze nog geen cheese zegt, maar als mijn hand naar mijn jaszak gaat, weet ze al hoe laat het is, maar dat zal ook wel de vrouwelijke ijdelheid zijn, denk ik.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten