Het Huurhuisje

Zoals beloofd zou ik iets laten zien en vertellen van ons huisje.

Het is een heel fijn huis en van alle gemakken voorzien. Het is ook een hele mooie omgeving.

De koeien lopen hier ook achter het huis, ik maak er s'avonds vaak een praatje mee (in het Hollands)

Het gras wordt voor ons gemaaid en dan is het een plaatje om te zien.

Het zwembad hoort bij het huis van de buren, maar we gebruiken het om de beurt en de kinderen zijn er zeker veel in te vinden. De tweeling leert zo vanzelf zwemmen en hun witte huidjes kleuren langzaamaan bruin. Wat wil je met temperaturen van boven de 35 graden.

We houden nu maar wat vakantie, maar diep in ons hart hopen we snel iets te vinden voor onszelf. Het is hier heerlijk en mooi, maar zeker omdat we naast een boer wonen, klopt ons, en vooral Adriaans boerenhart wat sneller bij het zien van die mooie melkkoeien.


We hebben een eigen postbus aangeschaft en bij tijden zit die vol met post. Dat is echt genieten. Een kaart of een brief en heel veel blauwe enveloppen (wat weten ze je dan toch gauw te vinden he?)

De was wordt opgehangen vanaf 1 plaats en dan draai je met een katrol de lijn verder en verder. Dat hebben ze hier bijna allemaal. Het werkt heel makkelijk zo.

We wensen u allen weer een fijne dag toe en doe de groeten aan alle bekenden.

Schiphol-Toronto Holland-Canada

4 juni

Al heel vroeg in de morgen gaat de wekker, niet nodig, we waren al (nog) wakker. De laatste voorbereidingen worden getroffen en er arriveren al taxi-chauffeurs. Om half 5 verlaten we in colonne de Oosthavendijk en worden tot onze verrassing nog uitgezwaaid op de dijk door 2 campeergasten. Bij den Briel schuiven Frans en Wendie nog tussen de stoet en we rijden in volle gang richting Schiphol.

Eenmaal op Schiphol aangekomen is het een gesjouw met alle koffers en goed kijken of iedereen er is. Even inchecken en dan nog even koffie drinken met elkaar.

Het afscheid komt steeds dichterbij en het was echt heel heftig, die laatste ogenblikken zijn heel moeilijk en ik denk dat er nadat wij wegwaren wel iemand de vloer moest dweilen van al onze tranen, maar wat geeft dat, daar spreekt toch liefde uit tot elkaar. Door de douane heen en nog even zwaaien en dan is het toch echt goodbye.

De service in het vliegtuig is goed en de kinderen pakken cadeautjes uit en zien van alles. Het was wel weer even wennen na 13 jaar en voor de kinderen was het helemaal nieuw. Eenmaal in de lucht is het uren water en ijs wat we zien. Prachtig en ook wel wat spannend.

Onderweg kan je naar de wc en Lars en Annemijn dus ook. We horen ineens AU!!!!!!!!!!, nou daar zat Lars zijn vinger tussen de wc-klapdeur. Ja, halve nagel eraf en tranen met tuiten. Gelukkig viel hij van alle ellende in slaap en was het stil. Na het slaapje was het een ander verhaal, maar dat zult u al wel begrijpen.

De aankomst op Toronto ging gepaard met regen en hevig onweer, dus we mochten er niet uit. Toen het wat rustiger werd, gingen we pas naar de gate en kwamen we bij de douane (en daar waren we niet alleen) Na ruim een uur mochten we "los" en we waren heel blij dat we onze vrienden zagen die ons op zouden halen. We gingen naar hun huis en kregen koffie en daarna gingen we naar ons huurhuisje. Na in totaal dus 16 uren reizen kwamen we daar aan. Het was groter dan we dachten en het was heerlijk koel. De bedden waren al opgemaakt, het was superschoon en de koelkast stond vol eten voor het weekend, wat een thuiskomen zeg. Wat waren we dankbaar met ALLES. Koffers uitpakken en heerlijk naar bed. Door het tijdsverschil waren we de eerste week steeds al om 3 uur s'morgens wakker en wilden we s'middags om 4 uur al naar bed, maar dat is nu bijgedraaid hoor.
Later meer over het huisje, nu weer de groetjes aan allemaal.

Containerdag

26 mei
De grote dag dat de container al onze spullen komt halen. Het is fris buiten en dat is fijn voor het inladen. Er is al een vroege supporter gekomen

De burenfamilie staat al present om de hele dag ons bij te staan met draag-en sleep-en til akties. Ook wordt er de hele dag voor koffie gezorgd. Wat een teamwork en ook wat een goede band wordt er die dag gevoeld.

Volgens de vrachtwagenchauffeur is het een echte "highcuper" dus er kan extra veel in. Gelukkig blijft er ook nog wat staan waar we op kunnen zitten. Er komen deze dagen veel familie en vrienden gedagzeggen en die kan je toch niet op de grond laten zitten? Maar soms vluchten we naar buiten, want het klinkt zo hol in huis.

Na een lange dag en veel werk, vertrekt de container richting haven met bestemming CANADA.

Iedereen bedankt voor het vele werk en het maken van de foto's.