Een winter om nooit meer te vergeten

Dat de winter vroeg ingevallen is, dat heb ik de vorige keer al geschreven, maar dat het zo lang zou duren, dat had ik toen niet kunnen voorspellen. Velen van u hebben het vast gevolgd via de media en via de email dat het in Canada en Amerika zo koud was.

De dagen van kou en sneeuw regen zich aaneen. Menig keer ging in de morgen de telefoon dat de school dichtbleef vanwege kou en sneeuwval. Soms was het zo koud dat de dieselmotoren van de bus niet konden starten. De kinderen hadden er geen moeite mee, ze genoten van elke vrije dag. We moesten een keer bloed gaan prikken voor de controles en normaal zijn we binnen het uur terug, maar doordat het begon te sneeuwen toen wij daar binnen waren, hebben we er in totaal ruim 3 uren over gedaan, dat kan zomaar ineens gebeuren.

Het begon allemaal op 23 november en gisteren (7 maart) kwam de temperatuur voor het eerst boven nul, op een paar uren na met ijsregen. Gisteren kregen we de zon volop te zien en het voelde aan als zomer. Als je al die weken meer dan min 20 meemaakt, is 0 een heerlijk gevoel.

Ik zie dat mijn vinger soms voor de lens zit, ik moet nog wennen aan mijn nieuwe camera namelijk. Mens en dier had het koud, mensen zie je bijna niet buiten en het is ook niet zo'n pretje om elke dag je auto uit te graven, of je skelter.

Soms waren de wegen redelijk begaanbaar, want de strooiers en de schuivers doen echt heel goed hun best, ze rijden zelfs s'nachts door, maar dan kwam er weer zo'n harde wind aan en die gooide al de sneeuw van het land en uit de tuinen weer op de weg, soms vormde dat gewoon bergjes. Het was oppassen op de wegen. Vorige week wilden we naar de veemarkt en toen begon het zo te waaien dat we bij de oversteek van de weg niet konden zien of er iemand van links of van rechts kwam, Adriaan heeft op goed geluk een keer een dot gas gegeven zodat we in een sprint over konden steken, dat was gewoon eng. Gelukkig werd het nadat we in het naastgelegen dorp hadden getankt beter en werd de omgeving weer zichtbaar.

Vanaf 1 november 2013 tot nu toe, zijn er zeker meer dan 300 ongevallen geweest alleen al op Hwy 401, dat is een hele lange verbindingsweg die helemaal tot in Amerika loopt. Hele dagen waren de wegen soms dicht vanwege omgevallen vrachtwagens of kettingbotsingen met meer dan 30 auto's. Wij als Hollanders kunnen ons dat niet voorstellen, maar het is echt waar. De meeste Canadezen die hier al meer dan 50 jaar wonen, beleven zo'n winter voor het eerst en wij als "nieuwkomers" zitten er binnen 3 jaar helemaal middenin. Het is wel lastig om in te werken, met het voeren kan je niet elke keer eerst al de sneeuw weghalen, en ja, het werk moet doorgaan.

Soms als het heel hard waait, voel ik de wind door de stopcontacten heen blazen, als ik dan achter de computer mailtjes zit te beantwoorden, krijg ik stijve vingers van de kou. Heel bijzonder was het ook dat in de staat Britisch Columbia ook sneeuw is gevallen, dat gebeurt daar namelijk nooit. Het hele leven was ontregeld, de kerk en de school en misschien ook de winkels waren dicht, ze hebben daar niet eens zout of schuivers gereed staan.

Erik heeft zelfs nog geprobeerd te skieen met oude latten van het stapelbed van de tweeling, maar door de touwtjes gleed het niet zo goed. Het oude sleetje van Adriaan deed ook goede zaken, door de buizen werd het spiegelglad en hadden ze reuzepret.

Ik moet wel zeggen dat ik naar de Lente verlang, maar toch is het best bijzonder om dit eens mee te maken, gelukkig was ik door het polderleven wel gewend om overal voorraad van in huis te hebben en de basement staat nog vol met aardappelen, peetjes, uien en krootjes, de vriezer zit vol vlees en brood en de rest verzinnen we als het nodig is zelf. Er is ook meer tijd om wat aan de hobby te doen en regelmatig kwam de sjoelbak op tafel, Er moest wel gewerkt worden, maar soms moesten ze echt even op temperatuur komen bij het houtvuur. Als ze foto's of nieuws uit Holland zien, dan roepen ze, He, daar is het gras nog groen, wij zijn het bijna vergeten.

Ik hoorde wel dat er in de dorpen soms armoe wordt geleden door oudjes, ze kunnen bijna niet van huis en de olie voor de kachels is heel duur geworden, wat hebben wij het dan goed, met alles in huis en we hebben elkaar en we kunnen via de sociale media met onze families contact houden. We genieten nu van enkele uurtjes zon, vanavond gaat de klok bij ons al verzet worden en we hopen dat het nu snel echt Lente mag worden, goed voor mens en dier.