Salomon, de nieuwe aanwinst

Er was eens............, zo begon voor Annemijn het sprookje van Salomon. Er belde iemand op die een paard had voor Annemijn, goed , vertrouwd , lief, mak en handelbaar, bijna te mooi om waar te zijn. Maar wat doe je als je kind al ruim 2 jaar een paard zoekt met die eigenschappen, je laat hem komen en maakt een wei en een stalletje in orde, ja toch????

En dan eindelijk komt de trailer voorrijden en toen was het wel even schrikken zeg, wat een joekel kwam daar uit die kar. Van der Kooi zette gelijk Jarno bovenop zijn rug, niets voor Jarno natuurlijk, maar die zei van schrik niets.

En dan wordt hij naar zijn eigen wei gebracht, even de boel verkennen en toen ging hij heerlijk gras eten, gras genoeg.

Annemijn vond het wel leuk om meteen al haar paardespullen te pakken en om hem lekker te borstelen en hij vond alles goed.

De andere morgen zag ik haar al vroeg in de wei met haar pyjama nog aan. Ze stond lekker Flakkees te kletsen tegen een Canadees paard.

Een zadel kreeg ze erbij van degene die hem bracht, waar we heel dankbaar voor zijn en van de naaste buurvrouw, die tevens paardenopvang is, mocht ze alles uit komen zoeken wat nodig was voor het rijden, super gewoon, bijna niet te geloven. En het eerste rondje werd dan al snel gedaan, heel voorzichtig, want alles was weer nieuw voor ons.

Buurvrouw Bennett kwam bijna elke avond met Annemijn oefenen en zij leerde ook bepaalde handelingen en nu gaat het steeds beter en ook wel eens wat sneller door de wei. Voor Annemijn is hij de kampioen.

Van een andere buurvrouw, die helemaal weg is van Salomon kreeg ze een cap en rijlaarzen zo goed als nieuw, haar dochter was er uit gegroeid. Annemijn glundert van trots.

Er worden heel wat rondjes gemaakt door de wei, door het veld vind ze toch nog een beetje eng, want galopperen is best heftig.

Salomon is dus een ruin, hij is half Fries en hij is 18 jaar, dat lijkt oud, maar hij is nog fit en eet als een paard , haha.

Het is gewoon een prachtig dier om naar te kijken en als ze er dan helemaal in het paardrijgebeuren opzit, is het erg leuk om te zien.

De hoefsmid is ook al langsgeweest om de voorhoeven van een schoentje te voorzien, dat loopt voor Salomon toch fijner en het klinkt zo leuk als hij over de weg loopt van zijn stal naar de wei en weer terug.

Zijn nieuwe schoenen lagen al klaar, ze hoefden na de verzorging alleen nog maar bevestigd te worden, dat gaf veel bekijks, iedereen stond er met zijn of haar neus bovenop.

Als laatste gingen er nog nagels in en toen was het karwei geklaard.

Heel veel vriendinnen hebben intussen al een rondje gereden en veel kinderen komen om hem te aaien en te borstelen. Met Nerissa is het ook leuk, dan gaan ze samen het veld in en genieten van het zitten op de paarderug. Je moet er echt een paardengek voor zijn.

Intussen wordt er bij de buurvrouw ook nog geoefend met verschillende paarden, maar nadat Erik een keer stof moest happen, gaan ze niet meer zo vaak. Een paard blijft toch altijd een dier en als ze ergens van schrikken, kunnen ze toch raar gaan doen.

En als laatste moet ik toch nog even opmerken, dat het gezegde over Salomon echt waar is, hij is lief, betrouwbaar, mak en.. en... en.....en, dus met recht een echt droompaard.