Uitmesten

Ook al is het winter, toch moet er op zijn tijd uitgemest worden en dat moet soms sneller dan we eigenlijk gedacht hadden. Zo ook deze keer met de vleeskoeien, ze lagen niet zo heel geriefelijk meer en de etensbak verschoof steeds door de druk van de mest. Terwijl de sneeuw op het land lag, moesten de koeien toch even naar buiten, anders kan je het hele hok niet zo goed leegkrijgen, dat leverde voor mij hele leuke plaatjes op en ik dacht meteen aan mijn geliefde blog.

Ik zat wel heel lekker foto's te plakken bij de warme kachel, maar ik heb toch even mijn snowboots aangetrokken en ben door de sneeuw gebanjerd om ze vast te leggen op de camera.

Terwijl ze naar buiten stoven, keken ze of ze nog nooit sneeuw hadden gezien, ze tilden hun poten hoog op en het was een komisch gezicht zoals ze rondstoven. Overal zag ik hun pootafdrukken staan.

Het is natuurlijk ook heel fel die witte sneeuw en als je dan uit een vrij donker hok komt, moet je daar even aan wennen.

Toch lijkt het me voor zo'n dier ook wel even lekker om een frisse neus te halen. Ze vonden al gauw hun favoriete plekje onder de bomen.

Terwijl ik druk aan het fotograferen was, ging Adriaan gauw aan het werk om de zaak leeg te halen, altijd weer een hele klus, maar hij hoeft het niet met de hand te doen gelukkig. Eerst wordt de voerbak weggehaald en het hek ervanvoor gehaald.

Daarna wordt het hele hok leeggemaakt, dat geeft ook een lekkere agrarische geur rondom het huis.

Alles wordt naar de mesthoop getransporteerd, daar mag het blijven liggen tot we het weer nodig hebben op het land of voor de bemesting van de groentetuin.

Terwijl ik terugloop naar mijn warme keuken, zie ik nog net dat de ram ook even buiten komt koekeloeren, die zit naast de koeien in een hok samen met 3 drachtige ooien, die overigens niet zoveel belangstelling hadden voor de sneeuw.

 

Ik ga weer verder met het inplakken van foto's van al heel wat jaartjes geleden. Aan de ene kant heel leuk werk, maar aan de andere kant ook een werkje wat veel herinneringen boven brengt. Maar ik vind het toch leuk om de kinderen later een fotoboek mee te geven i.p.v zo'n koud usb stickje.

Houtkloverij

Nadat Adriaan al diverse rondjes het bos in was geweest, was het tijd om al die bomen en stammen eens klein te maken, anders passen ze volgend jaar niet in de kachel.

Er zaten echt hele grote joekels bij, die moesten nog een kopje kleiner gemaakt worden.

Op woensdag 2 januari hebben we een houtsplitter gehuurd voor een dag en toen kon de klus beginnen. En als er dan zo'n grote berg ligt, dan kun je het beste bij het begin beginnen.

De klover hebben we gehuurd bij Total Rentals in Burford en hij is achteraf gemaakt door de vader van Eriks vriend Burt.

Toen Erik zijn feestje gisteren hield stonden al de jongens om de computer heen om de foto's te zien van de klover.

Terwijl Lars steeds de hendel bediende, leverde Adriaan de grote stukken aan. Erik hield in de gaten dat alle stukken recht voor het mes kwamen.

En ja hoor, daar kwam de hele grote joekel aan, die zorgt wel voor een hele dag warmte denk ik.

Het duurde dan ook wel even eer hij helemaal in kleinere stukken was gekloofd.

Na een paar uren kwam er toch een mooie stapel te liggen en met het zonnetje op onze rug was het met min 8 toch goed te doen.

Iedereen heeft goed meegeholpen en het was met recht teamwork.

Na een kop warme chocolademelk en een pizzaparty in het vooruitzicht waren we allemaal heel tevreden en we hopen dat er genoeg hout is om ons volgend jaar weer te verwarmen. Omdat ik deze blog op de oude manier moest maken kan ik er helaas geen filmpjes bijdoen, misschien later nog als alles weer werkt zoals het moet.