Pake en de Friese paarden

De ouders van onze buren zitten in de Friese paarden. Zij fokken ermee en ze doen er van alles en nog wat mee. Vorige zaterdag was het ringsteken en een andere keer wordt de chique koets ingezet. We hebben al een keer rondgekeken en willen u daar wat foto's van laten zien. Omdat ze oorspronkelijk uit Friesland komen wordt er altijd door de kleinkinderen pake geroepen i.p.v. opa, dus onze kinderen zeggen nu ook al pake.

Bij het binnenkomen in de stal staat de hengst nieuwsgierig te kijken wie er nu weer aankomen.

Al het paardentuig hangt keurig op zijn plaats.

Dit is de mooiste en oudste koets, de trouwkoets.

Verder zijn er nog de dagelijks gebruik koetsen, waar hij elke dag wel een keer mee naar de boerderij komt. Soms dwars door het bos. Hij werkt ook wel eens met nieuwe paarden die nog veel moeten leren en dan staat hij zelf op een soort houten slee om ze wat te temmen, dat is dan zwaarder voor het paard om te trekken en dan gaat de vurigheid er een beetje uit. Het is een prachtig gezicht om ze aan het werk te zien.

Hieronder een merrie met veulen in de stal. Ze krijgen hier hooi en ze komen ook vaak binnen zodat hun prachtige zwarte kleur niet verbleekt. Ze kunnen ook lekker de ruimte van de wei opzoeken. Op de stem van de baas komen ze al gauw een kijkje in de stal nemen.

Dit is het paard met veulen van buurvrouw Lisanne.

Als pake het erf opkomt zijn de kinderen er als de kippen bij, want ze hopen altijd dat ze een rondje mee mogen door het bos.

Wat ze dus vaak nog lukt ook, dat kun je hieronder zien.

Ikzelf vind het altijd nog een beetje eng van die grote paarden, maar het is het blijft een prachtig tafereel.

Canada Day

1 juli was het Canada Day, dan heeft iedereen een vrije dag en wordt er veel georganiseerd, zo ook 1 km bij ons vandaan. Er begon precies naast ons huis een optocht met auto's, paarden en koetsen. Hieronder een indruk van wat er allemaal voorbij kwam.

Al de ouwetjes zijn heel netjes opgepoetst.

Iedereen riep Happy Canada Day en er werden vlaggetjes uitgedeeld en de kinderen kregen lolly's en snoepjes. Het voelde best raar om daar als kersverse emigrant bij te zijn, maar het was gezellig en we hebben vrolijk teruggezwaaid en riepen ook Happy Canada Day.

Bonen,bonen,bonen

Ook al is het hier nog hoogzomer, toch moeten we al weer denken aan de voorraad voor de winter. We hebben bij de Mennonieten een wasmand met bonen gehaald. Meestal worden er manden besteld en die vullen ze s'morgens vroeg met boontjes, maar gelukkig hadden ze er voor ons nog genoeg over.

Erik en ik hebben alle puntjes erafgehaald en ze doormidden gebroken.

Er wordt niet voor niets gezegd, vele handen maken licht werk.

Annemijn heeft ze keurig afgewogen.

Ze worden per portie gewassen.

En dan liggen ze klaar om in de vriezer te doen.

Zo hebben we heel wat rondjes naar de vriezer kunnen maken en de andere dag hebben we het nog eens gedaan met gele boontjes, die zijn iets zachter van smaak. Het is erg leuk om zo bezig te zijn en straks zijn we blij als we het zo kunnen pakken.

Mais eten

Hier is het in deze tijd heel gewoon om mais te eten. Nee, geen voer voor de koeien, maar suikermais(sweetcorn). Je koopt ze vaak per 12 en ze kosten hier niet zo veel als in Holland. Veel mensen telen ze zelf en als ze er te veel hebben, verkopen ze ze aan de weg. Wij hebben ze bij de Mennonieten gekocht.

Eerst pel je al het omhulsel eraf, dat is al een ander gezicht he?

Je legt ze in een pan met veel water en als het water kookt, laat je ze langzaamaan gaar koken.

Intussen zet je alvast de boter en het zout gereed, want de boter smeer je er lekker overheen en je kan er een beetje zout op doen, maar dat hoeft niet perse, want de boter is in Canada behoorlijk zout van zichzelf.

Nou, smullen maar! Het begin was een beetje vreemd vond Jarno, maar daarna ging het wel.

Het heeft ons goed gesmaakt, want alles ging op. De afgekloven kolven zijn het bewijs. We zullen dit vast vaker gaan doen.

De Mennonieten

Ik heb het al eens over de Mennonieten gehad, maar ik wil er nu wat uitvoeriger over schrijven. Het is een groep mensen die in een gemeenschap bij elkaar leeft. Bij ons in de buurt wonen er veel en in Pennsylvenia, dat is in Amerika. Ze leven heel eenvoudig en hebben geen stroomvoorziening. Ze werken veel op het land en leven daar ook van. Ook verkopen sommigen hun produkten aan de weg. Het is er altijd druk met kopers. Vers van het land en onbespoten. s'Morgens geplukt of gerooid en direct op de kraam. Ook verkopen ze eieren. Ze werken op het land met paarden en hun vervoersmiddel is dan ook paard en wagen.

Niet alle foto's zijn heel duidelijk, want hier in de buurt houden ze niet zo van publiciteit. Op de markten kun je ze openlijker fotograferen en dan geven ze er ook niet zoveel om, maar aangezien wij er midden tussen wonen, hou ik me een beetje in.
Het hele gezin werkt mee in de groentetuin en er hangen grote wassen te wapperen van wit of blauw en groen. Ze dragen allemaal dezelfde kleur broek en de vrouwen dragen schorten en hoofddoekjes. De kinderen lopen allemaal op blote voeten in de modder, maar ook in de gravel. Als ze buitenshuis komen om naar de markt te gaan, dan dragen ze allemaal Nike schoenen. Dat is een grappig gezicht.
Hier hebben ze pas haver gemaaid met de zelfbinder. De aren worden opgeladen en op het erf gedorsen. Het stro wordt op schoven gezet om te drogen en later met de hand opgeladen.

Pas geleden zijn we naar Kitchener Market geweest, dat is in St. Jacobs. Het heet eigenlijk St. Jacobs Farmers Market. Daar verkopen de Mennonieten hun eigen produkten, zoals cervelaatworsten, fruit en groenten en heerlijke honing.
Ook wordt er veel vee verkocht. Via een loopbrug kan je dat allemaal bekijken voor je gaat bieden.

Een voor een worden de dieren geveild in 4 aparte veilingruimtes. Het gaat heel snel en alles wordt verkocht. Er is een aparte ruimte voor kalfjes, schapen, geiten en varkens. Er is ook een speciale ruimte voor melkvee en de andere 2 afdelingen is allemaal voor de slacht.

Het vee wordt niet alleen aan Mennonieten verkocht, maar ook aan veehandelaren en particulieren. Meestal is wel de hele familie aanwezig.

Op de markt is van alles te zien en te doen. Er zit een indiaan die prachtig kan panfluiten en hij doet heel de dag zijn best om cd's te verkopen.

Ook wordt er popcorn verkocht in grote zakken.

De eigengemaakte worst gaat grif over de toonbank, ja, als je het eenmaal geproefd hebt is het heerlijk. Alhoewel de droge worst van slager Zuidland stijgt overal bovenuit, dat missen we hier wel hoor.

Het is in de vakantietijd extra druk, want als je gasten krijgt, is het heel leuk om hier naartoe te gaan en dat wordt dus ook veel gedaan.

Wij vonden het in ieder geval de moeite waard om het aan u te laten zien en ik hoop dat jullie een beetje een indruk ervan hebben gekregen.