Niagara Falls

Eenmaal in Canada, dan MOET je de Niagara Watervallen een keer zien, dus ook onze kinderen zijn meegenomen om het wonderlijke spektakel van de grote watervallen te zien en te beleven. We zijn niet alleen. Uit alle landen zijn er mensen en we horen veel vreemde talen spreken. Na het parkeren is er een hele route die je kan lopen met allerlei info centra en prachtig aangelegde bloembakken. Hieronder zien jullie de naam uit stenen gehakt.

Dicht in de buurt van de watervallen wordt je lekker nat.

De vallen hebben de vorm van een horseshoe (paardehoef)

Het water wordt aangevoerd via een groot oppervlak dat allemaal smeltwater bevat. Je kan daar niet komen. Er is honderden jaren geleden een schip vastgelopen en dat ligt er nog steeds.

Sommigen trekken een plastic overjas aan en wagen zich op het schip dat tot heel dicht bij de val vaart. De Maid of the Mist heet dat schip. Je kan ook helemaal onderin komen, a.h.w. langs de Falls, maar dan moet je ook waterbestendig zijn. In de winter is dat ook schitterend, want zelfs deze heftige vallen kunnen bevriezen. Het is dan in de avond ook verlicht met allerlei kleuren, maar wie weet, misschien zien we dat later nog eens.

Aan de andere kant van de kloof ligt Amerika, daar kijken ook veel mensen naar de Falls, maar zonder goed visum kom je niet over de brug die de twee landen van elkaar scheidt. Zij varen ook met een eigen boot er naar toe.

Je kan als je durft ook nog in de toren in een klein geel schuitje naar boven, je hebt dan een prachtig uitzicht over de Falls en over de stad. Het is erg hoog. We hebben dit nu niet gedaan, maar in 1998 zijn Adriaan en ik er wel op geweest met de Fam. Zeldenrust.

Ik denk dat jullie nu wel een indruk hebben van dit mooie natuurgebeuren. Het zou mooi zijn als er geluid bij was, dan is het nog echter, maar ik denk dat dat niet kan. Ik heb het geprobeerd, maar ik heb het ook nog nooit op een andere blog gezien. Groeten uit een zonnig Canada.