Hij is in Rotterdam vertrokken en aangekomen in Montreal, daar is hij op de trein
gezet naar Toronto en met een truck is hij bij ons gebracht. De truckchauffeur is niet echt bekend hier en van TomTom heeft hij geen hulp, dus het wordt IETSJE later dan afgesproken. De kinderen houden de wacht bij de weg en melden ons elke truck die er op lijkt.
Omdat het niet meevalt om hem er af te tillen, hebben we een kraan gehuurd. Het hele zaakje weegt zo'n 10 ton (inclusief container)
De buren zijn ook van de partij en als de container eenmaal op de grond staat, klappen we spontaan.
Adriaan verbreekt het zegel wat er na de controle opgedaan is in Montreal. Daar is de container ook al open geweest, omdat er een landbouwmachine in stond. Alles was brandschoon, zelfs de leidingen heeft Mirella nog voor ons afgepoetst op de dag van inladen. Goed werk nichtje! De opening volgt door Adriaan en Erik.
Als eerste moet de voerbak eruit en daar helpt de buurman gelukkig mee.
Oh, wat zijn de kinderen blij met hun fietsen en de skelter. De zitjes vinden we pas na een paar dagen, maar dat kan hun niets schelen. Het is gewoon feest. Onze normale spullen zijn ineens zo bijzonder.
De speciale aandenkens krijgen een mooie plek in ons huisje en de familiefoto komt aan de muur te hangen. Ook wordt mijn knutselkast binnengereden en uit zijn kartonnen jasje gepeld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten