4 juni
Al heel vroeg in de morgen gaat de wekker, niet nodig, we waren al (nog) wakker. De laatste voorbereidingen worden getroffen en er arriveren al taxi-chauffeurs. Om half 5 verlaten we in colonne de Oosthavendijk en worden tot onze verrassing nog uitgezwaaid op de dijk door 2 campeergasten. Bij den Briel schuiven Frans en Wendie nog tussen de stoet en we rijden in volle gang richting Schiphol.
Eenmaal op Schiphol aangekomen is het een gesjouw met alle koffers en goed kijken of iedereen er is. Even inchecken en dan nog even koffie drinken met elkaar.
Het afscheid komt steeds dichterbij en het was echt heel heftig, die laatste ogenblikken zijn heel moeilijk en ik denk dat er nadat wij wegwaren wel iemand de vloer moest dweilen van al onze tranen, maar wat geeft dat, daar spreekt toch liefde uit tot elkaar. Door de douane heen en nog even zwaaien en dan is het toch echt goodbye.
De service in het vliegtuig is goed en de kinderen pakken cadeautjes uit en zien van alles. Het was wel weer even wennen na 13 jaar en voor de kinderen was het helemaal nieuw. Eenmaal in de lucht is het uren water en ijs wat we zien. Prachtig en ook wel wat spannend.
Onderweg kan je naar de wc en Lars en Annemijn dus ook. We horen ineens AU!!!!!!!!!!, nou daar zat Lars zijn vinger tussen de wc-klapdeur. Ja, halve nagel eraf en tranen met tuiten. Gelukkig viel hij van alle ellende in slaap en was het stil. Na het slaapje was het een ander verhaal, maar dat zult u al wel begrijpen.
De aankomst op Toronto ging gepaard met regen en hevig onweer, dus we mochten er niet uit. Toen het wat rustiger werd, gingen we pas naar de gate en kwamen we bij de douane (en daar waren we niet alleen) Na ruim een uur mochten we "los" en we waren heel blij dat we onze vrienden zagen die ons op zouden halen. We gingen naar hun huis en kregen koffie en daarna gingen we naar ons huurhuisje. Na in totaal dus 16 uren reizen kwamen we daar aan. Het was groter dan we dachten en het was heerlijk koel. De bedden waren al opgemaakt, het was superschoon en de koelkast stond vol eten voor het weekend, wat een thuiskomen zeg. Wat waren we dankbaar met ALLES. Koffers uitpakken en heerlijk naar bed. Door het tijdsverschil waren we de eerste week steeds al om 3 uur s'morgens wakker en wilden we s'middags om 4 uur al naar bed, maar dat is nu bijgedraaid hoor.
Later meer over het huisje, nu weer de groetjes aan allemaal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten