Vervolg kidding

Het is nu zaterdagavond, bijna half 10 en we zijn net in huis na een laatste melksessie. Het is heel druk en nu raken we toch wel een beetje vermoeid van het constante tempo.
Het is niet anders dan: biest ontdooien, melk maken, flessen warmen, sondevoeding regelen voor de slechte drinkers en niet te vergeten, melkpoeder bestellen, zodat we maar door kunnen gaan.
De alleroudste gaan nu weer in een groter groepshok om plaats te maken voor de kleinere geitjes.
Zij krijgen nu maar 2 keer per dag hun portie melk en eten daarnaast al biks en ze staan soms al lekker aan het hooi te knabbelen.

De daaropvolgende groepen proberen we nu aan de lambar te krijgen en dat lukt aardig. Als ze de speen eenmaal maar te pakken hebben, blijven ze meestal wel drinken.

Soms geeft het wel eens moeilijkheden als er meer geitjes in een hok zitten dan dat er spenen zijn, maar een geit denkt alleen aan zichzelf, dus hieronder kunnen jullie de situatie alsvolgt zelf zien.

Nadat de vorige keer de start erg slecht was met veel dode, gaat het nu wonderlijk goed. En denk maar niet aan af en toe een lammetje, nee het lijkt wel een geboortegolf. Soms 3 of zelfs 4 lammetjes van 1 moeder. Het is best wel eens raar om ze direct weg te halen bij de moeder, maar dat moet nu eenmaal. En ze hoeven geen armoe te lijden, ze hebben drinken en ze hebben het lekker warm. Ik speel gewoon hun kunstmoeder met kunstmelk en kunstlicht.

Omdat Lars en Jarno soms iets te veel in de weg lopen, laten we hun de jongste lammetjes halen uit de andere stal. En bij gebrek aan de kruiwagen, hebben ze hier hun vest en jas gebruikt om ze in te vervoeren, nou ja, het is in ieder geval een warm plekje.

Na een hele drukke week is het wel heel fijn dat Erik en Annemijn weer een keer mee kunnen helpen, anders kom je helemaal nergens meer aan toe. En er zitten soms zulke krengetjes bij die gewoon NIET willen drinken, die krijgen dan een sonde, maar zo hoort het natuurlijk niet. Met veel geduld proberen we ze uit de fles te leren drinken en ik moet eerlijk bekennen dat het geduld soms op is. We zeggen dan tegen elkaar: Oh, geen dorst? Als hij op het station staat moet je instappen, anders gaat de trein verder, dus dan drink je de volgende keer maar.

En dan na heel lang wachten, wordt er dan eindelijk ook nog een gekleurd geitje geboren. Meestal waren het de bokjes en die zijn na een paar dagen alweer vertrokken, dus nu is het weer vechten van wie deze nu is. Voorlopig maar van iedereen.

Hieronder staat Jarno met een gekleurd bokje.

Ik schreef wel dat het heel druk is en dat is ook zo, maar we zijn ook dankbaar dat we deze keer niet al de dode hoeven op te ruimen, want dat was NIET leuk. Het gaat nu echt voorspoedig en daar zijn we ook blij om. Het is ook allemaal nieuw en het is ook veel werk om bijvoorbeeld 47 lammetjes te laten drinken om de beurt, maar als ze eenmaal aan de lambar drinken, scheelt het heel veel tijd. We hopen maar dat we de krachten krijgen om het te volbrengen en we vinden het heel fijn dat de kinderen in de avonduren en in het weekend goed meehelpen.