De maisoogst

Zoals beloofd zou ik nog schrijven over de maisoogst. Die is intussen al even achter de rug. Voor de kinderen was het helemaal fantastisch, want het viel precies in de vakantie. Een grote combine reed het erf op en gelijk al die koppies voor het raam natuurlijk. Ze waren niet binnen te houden en al gauw liep het huis leeg.

Hier kunt u het monster nog even van heel dichtbij zien. De jongens mogen niet te dicht in de buurt komen, want dat is levensgevaarlijk, maar meerijden is geen enkel probleem.

Al snel werd er kar na kar volgedaan en kon het transport beginnen naar de weegbrug met opslagruimte voor tonnen mais.

Wij hebben namelijk besloten om onze mais voorlopig op te slaan en te laten drogen in een grote silo bij Homeland, dan kunnen we als de prijs goed is, de mais direct verkopen. Zelf houden was geen optie, want daar is het te vochtig voor. We kunnen later ook nog besluiten om onze mais in ons voer te laten verwerken. Maar het is fijn dat het nu eerst goed gedroogd wordt.

Adriaan en iemand van het loonbedrijf rijden af en aan met de karretjes naar Homeland, dat is ongeveer 13 km van huis en weer terug. Soms moet de combine even wachten.

Omdat het toch al later wordt en er meer op blijkt te staan dan de loonwerker gedacht had, laat hij toch nog een vrachtwagen komen om wat sneller door te kunnen gaan, daar gaat meer in dan in die karretjes.

Als alle vrachten weggebracht zijn komen we op een totaal van 100 ton op iets meer dan 21 acre, dat is een hele goede opbrengst. (een acre is 0,4 hectare) De vochtigheid is wel wat hoog, dus dat kost wat van het drogen, maar ik denk zomaar dat er daarna nog wel een aardig zakcentje over zal blijven, na de rekening van het zaad en de loonwerker, ja, iedereen zijn deel he?

De andere dag is er toch nog werk aan de winkel, want er liggen heel wat verdwaalde maiskolven over het hele veld heen en omdat we ook kippen hebben en een kalf is het wel leuk om met z'n allen die kolven op te rapen. Het weer werkt goed mee al is het wel frisjes.

Het hele veld wordt afgelopen en soms afgereden met de pick-up truck, het is maar een kale boel hoor, al die stoppels.

Elke losse kolf die gevonden wordt heeft een verhaal, de ene is gewoon afgevallen van de zwaarte, de ander aangevreten door een hert of een ander dier en een derde is net naast de combine gevallen.

Oh, hier is nog een vergeten kolf, oh, nee het is Erik, die geniet van de zon en hij wil NIET op de blog.

Nadat we de andere dag ook nog geraapt hebben, is de pick-up truck helemaal vol, en dat alles emmer na emmer.

Het was goed om in de vakantie zo lekker bezig te zijn en zeker met het mooie weer. Hieronder nog een klein stukje film van Annemijn en dan is de koek op.

Bedankt voor het kijken en tot de volgende blog maar weer.