Al snel was het een heel gepiep en gekrioel van die kleine lieve kuikentjes.
Toen we nog in Nederland woonden, vond ik het altijd heel leuk om ze zelf met een broedmachine geboren te laten worden en toen hoopte ik altijd op kipjes, zodat ik later weer veel eitjes kon verkopen.
Op de dag dat de slager zou komen, waren de kinderen erg opgewonden, het was toch ook allemaal wel een beetje eng wat er ging gebeuren. De hanen lagen nog rustig te wachten en we hadden de meeste al dichterbij de slager gebracht, zodat hij achter elkaar door kon gaan.
Voor we er erg in hadden was er al een kop af en hing de haan te spartelen aan een speciaal rekje.
Dat rekje is heel makkelijk, zo kan je de kip in 1 keer villen van boven naar beneden en heb je 2 handen vrij om te werken.
Het slachten gaat gestaag verder (dat heeft deze slager al meer gedaan namelijk) en de berg met afval en veren groeit ook. De kat vermaakt zich goed. De een zijn dood is de ander zijn brood.
In de kruiwagen worden de restjes bewaard, anders eet de hond alles op.
Af en toe geven de kinderen hem een poot, vervolgens gaat hij die verstoppen zodat hij er later nog wat plezier aan kan beleven.
En hier is dan een mooie geslachte en gevilde haan te zien.
Na het wassen in zout voor eventuele bacterieen gaan de eerste stukken al de pan in voor een heerlijke aromatische soep. Hanensoep.
Volgens Adriaan gaat er niets boven iets eigengeteeld of eigengefokt, dus dat nemen we dan maar aan. Het was de moeite waard en onze vriezers zaten vol met kostelijke kip.
Ik denk dat we dit nog wel een keer gaan doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten