3 keer een trip naar Kingston

Erik, Annemijn en ik zijn nu al 3 zomers een paar dagen richting het oosten van het land getrokken, we bezochten Kingston en wat omliggende plaatsen. Ik wil u een indruk geven van die 3 jaren dus de foto's kunnen van alle drie die jaren zijn.

 Het is een tocht van ongeveer 425 km over de 401, de highway of heroes (hoofdweg van de helden genoemd. Meestal plannen we een paar weken van te voren al een route van waar we willen kijken en waar we willen slapen, ik boek dan de motels, want die zijn vaak snel vol in de zomervakantie.

Annuleren kan de dag ervoor nog, dus als er iets op zou doen, kost het verder niets.

Belleville is een favoriete plaats van ons omdat je daar een nationaal park hebt met veel natuur en zwemgelegenheid.

Het park heet Sandbanks en heeft hele hoge aangemaakte duinen van zand.

Je hebt daar ook een meer, wat wij eigenlijk zee noemen zo groot is het, waar als de wind goed staat hele hoge golven zijn en wij zwemmen daar graag in, je moet wel goed kunnen zwemmen, want de kracht van die golven is enorm, je bent echt even onder water en daarom ga ik er nog niet met de jongste 2 naartoe.

Het parkeerterrein ligt vlak achter de beach (het strand) en als we uitstappen horen we meteen of we die dag golven hebben ja of nee.

We gaan ook graag even uit de auto bij Port Darlington.

Daar is een klein haventje met ernaast een groot meer, ze kennen ons daar al.

Het water is daar niet zo schoon, vaak veel vies zand en rommel, maar het is wel leuk om daar langs het water te lopen en schatten op te doen.

 Annemijn vond mooie stenen.

 Erik vond een kokosnoot, vast van een boot gevallen.

En soms vind je een oester.

 De wegen zijn een plezier om te ontdekken,

soms omhoog,

 en dan weer naar beneden, het is  soms heel steil, maar die Pontiac Montana blijft doorgommen.

In Kingston hebben we een rondvaart gemaakt met de boot.

 We voeren langs heel veel kleine eilandjes, soms bewoond en soms alleen begroeid met bossen, er wordt gezegd dat het er 1000 zijn.

 We kwamen langs een zwaar bewapende kazerne.

En hier zie je een paar eilandjes liggen. Het was heerlijk in de wind met het zonnetje op onze bol.

We sliepen in de Comfort Inn en op speciaal verzoek van Erik en Annemijn in de Holiday Inn.

Gelukkig deelden we de kosten van de trip met z'n drieen, zodoende kon het wel een keertje.

Elke morgen begonnen we met een goed breakfast, dat is belangrijk, want je weet niet wanneer je weer in de gelegenheid bent om wat te eten, in de meeste motels hoort dat bij de prijs voor de nacht.

Origineel, bacon, eggs and sausages.

 De koffie bar is altijd goed gevuld.

Fruit voor de liefhebbers of om mee te nemen voor onderweg.

Brood en beleg is voldoende aanwezig.

 We zijn dan klaar om onze route te vervolgen, meestal aten we als lunch een boterhammetje onderweg, het drinken was met de warmte meer belangrijk.

 s'Avonds namen we soms eten mee naar onze kamer en een andere keer aten we in een restaurant, meestal buffet stijl, dat betekend dat je kan pakken wat je wilt.

Ik weet niet hoe ze aan die toeter kwamen, maar volgens mij zat daar een suikerspin op.

Dit was een restaurant wat we uitprobeerden en alles werd daar gekookt op grootmoeders wijze, het was absoluut ambachtelijk bereid, we willen hier best reclame voor maken.

 Moeder en dochter samen aan de borrel (glas water)

Na deze dagen was het ook heerlijk om weer thuis te komen en in ons eigen bed te slapen. Wat nog wel leuk en vermeldenswaardig is, is dat we vorige week onze jonge schapen hebben verkocht aan iemand die dus van April tot November op dat Sandbanks Park werkt, hij heeft ons uitgenodigd om de volgende keer naar hem te komen en dan mogen we met hem mee om het hele park te bekijken van de kant waar normaal geen bezoekers mogen komen, dat maakt het wel aantrekkelijk om nog eens een keertje die richting op te gaan.