Kinderboerderij

Ja, wij zijn een geitenmelkbedrijf begonnen, dat is al oud nieuws natuurlijk. Maar aangezien er deze week weer nieuwe bloglezers bijgekomen zijn, is het toch goed om het nog even te vermelden.

Maar wat moet deze pickup met kar dan in de strostal doen?

Dat is geen strowagen, maar een veekar. Nou, dat zit zo, de liefde voor koeien is bij ons niet minder geworden sinds we hier zijn, dus heeft Adriaan uit Kitchener wat vee laten komen.
Het zijn 2 moederdieren met hun kalveren, ze zijn niet al te vet, maar daar gaan we snel verandering in brengen. Aangezien de geiten nogal kieskeurig zijn met het hooi, blijft er wel eens wat liggen en dat kunnen deze koeien nu lekker opeten. Zo werkt het aan twee kanten, wij hebben niet zoveel voerresten meer en zij krijgen wat vlees op hun botjes. En wat een leuke kalfjes he? We zullen ze later nog eens op de foto zetten als ze wat ouder geworden zijn.

Het hok was bijna klaar en morgen komt er een mooi voerhek in. Er wordt nog gewerkt aan de watervoorziening, maar die moet goed diep i.v.m. de strenge winters hier.

Vorige week zijn mijn kippen ook gearriveerd, 16 stuks mooie jonge leghennen. En zo mak als wat, je kan ze zo aaien.

De meeste mensen weten dat ik het eiervrouwtje was in Holland, omdat Adriaan niet zo op kippen gesteld is, maar hij heeft toch maar een mooi hok voor me gemaakt ( met regelbare verlichting) en hij heeft beloofd om er van het voorjaar een ren bij te maken zodat ze ook de Canadese lucht op kunnen snuiven. Erik heeft met een vriendje voor zaagsel gezorgd en voor voer en water. Het is nu weer zo leuk om alle broodkorstjes en schilletjes te sparen voor de kippen.

En wat denk je, de andere dag lagen er eerst 2 eitjes en aan het eind van de dag hadden we 16 eieren. Buitengewoon!

Verder is er nog Max(ima) de hond, u al bekend.

En dan de katjes nog. Die liggen in het stro, of ze gebruiken de verhuisdozen om heerlijk tegen elkaar aan te gaan liggen. Het zijn echte kroelers. Als je in de schuur komt, willen ze het liefst in je jas zitten en dan hoor je ze spinnen van plezier.

Verder wil Annemijn nog wel graag een pony, maar we laten het eerst maar eens even winter worden en dan kijken we weer.

We lijken bijna een kinderboerderij en iedereen die hier aanwipt voor koffie of thee, geniet van al  onze dieren.

(We hebben ook nog een varken aangeschaft, maar niet voor in de tuin, die zit heel stil en koud en in stukjes in de vriezer te wachten op de vleespan)

Nou, iedereen is welkom op onze boerderij om eens een kijkje te nemen, de toegang is gratis.