Regeldingetjes

Zoveel werk als er gedaan is in Holland om overal uitgeschreven te worden en abonnementen op te zeggen etc. zoveel werk is het hier weer om overal aangemeld te worden. We crossen de eerste weken veel met Bart (interfarms) over de wegen en door de steden. Gelukkig weet hij overal de weg en de juiste mensen om te benaderen. We worden ingeschreven bij diverse instanties, we krijgen hier ook nummers opgespeld. We kopen een auto met bijbehorende papieren en een verzekering. De dealer ging mee naar het verzekeringskantoor, wat wij erg op prijs hebben gesteld.

Het is een Pontiac Montana geworden van 4 jaar oud en hij rijdt heerlijk. Het is een automaat, dus af en toe zit ik met mijn armen te zwaaien naar de pook, maar die is er natuurlijk niet, maar dat went gauw. Op de lange afstanden is de cruise control ook een uitkomst. De nummerplaten hou je hier je hele leven. Elk jaar komt er een stickertje op met je verjaardag als je de wegenbelasting hebt betaald.
We rijden nu nog op ons Nederlandse rijbewijs samen met een Internationaal rijbewijs voor als er iets voorvalt. We moeten hier nog een keer examen doen in theorie en praktijk. Dat betekend dus STUDEREN!!

We maken ook om de beurt de vragenlijsten met 200 vragen. Een hele klus en het is maar goed dat de kinderen naar school zijn, want in het Engels valt het niet altijd mee.

We kijken elkaars werk na en dat is wel weer leuk, kan je zien hoeveel fout de ander heeft.

Aldoende leert men en dan op een dag in juni gaan we naar Woodstock voor het theorie examen. Janet in 1 keer geslaagd en Adriaan in 2 keer. Niet slecht toch?
Op 12 juli volgt het praktijk examen in Clinton en daar is het precies omgedraaid, Adriaan heeft zijn rijbewijs te pakken en Janet zakt. Ik reed te voorzichtig de hoofdweg op. Nou, balen dus, want nu moet het nog een keer, dat gaat D.V. 11 augustus gebeuren.Het is wel anderhalf uur hiervandaan, dus dat is een goede oefening vooraf, want je rijdt hier af in je eigen auto. Grappig he?

Je wordt getest op je kijkgedrag in spiegels en blinde hoeken, je moet een keer paralel inparkeren en je maakt een driepuntsdraai midden op de weg. Verder moet je ineens een noodstop kunnen maken aan de kant van de weg. Het is hier ook belangrijk dat je oogcontact hebt met je medeweggebruikers. We gaan vol goede moed de volgende keer weer op weg en hopen er het beste van.
In Holland reed ik al 18 jaar vrolijk rond, dus het zal hier vast wel een keer gaan lukken. Het is maar goed dat jullie zover weg wonen, dan hoef je niet aan de kant te springen als ik er aan kom.